Þrátt fyrir góð fyrirheit um að halda því ekkert sértaklega til streitu að ská eitthvað á þess fínu, grænu síðu, þá eru þau nú látin víkja enn um sinn.
Laugdælir blésu til mikils þorrablóts í gærkvöldi og mættu Kvistholtshjónin á svæðið, enda hálfgerðir Laugvetningar orðin. Þetta reyndist verða hin ágætasta skemmtun.
Fjöldi gamalla starfsmanna og gamalla nemenda skólans tók þátt í gleðinni. Þetta fólk er flest þeirrar gerðar að það þarf á þeirri andlegu upplyftingu að halda, sem felst í því að kíkja á Laugarvatn með reglulegu millibili.
Það hefur ekki heyrst mikið frá nýbúunum í Perth og Berlín þessa helgina, sem er nokkuð skýrt merki um að þar er allt í eðlilegum farvegi.
10 febrúar, 2008
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Það lafir ...
Sú var tíð að ég og skólafélagarnir fengum það verkefni að læra ljóðið sem hér fylgir, utanbókar og til sannindamerkis um að námið hefði átt...
-
Þegar kynslóðirnar mætast í sameiginlegu verkefni, verður til einhver galdur. Maður eflist í þeirri trú, að framtíðin feli ekki bara í sér ...
-
Það má segja að það fólk sem maður gengur saman ævigönguna, sé að vissu leyti eins og fjölskylda manns. Það er ekkert sem maður getur gert t...
-
Það er ótvíræður kostur við þorrabót eldri borgara í Biskupstungum, að það er ekki boðið upp á dansiball með tilheyrandi hávaða þegar fól...
Engin ummæli:
Skrifa ummæli